آخوندزاده و مدرنیته در عصر مشروطه

اساس مقاله حاضر بررسی نظری افکار و اندیشه های آخوندزاده و چالش های مدرنیته در ایران است، و به لحاظ روش شناسی از نوع مطالعه تحلیلی و مقایسه ای می باشد. مدرنیته یا تجدد فرآیندی است که طی آن دگرگونی های اساسی در اندیشه ها، چگونگی ها و رفتارهای یک جامعه صورت می گیرد و برای آن جامعه ویژگی هایی پدید می آید که بالارفتن سطح زندگی مادی، گسترش فناوری های ماشینی، شیوه های نوین پژوهش در طبیعت، سرمایه داری و بازار آزاد، دموکراسی از آن جمله اند. (مزینانی،۳۶) آخوندزاده هم یکی از چهره های معروف روشنفکری زمینه ساز مشروطه است که آراء او توسط رهبران فراماسونری مشروطه ایران قبل و بعد از «استبداد صغیر» دنبال می شده است. او نویسنده ی ماتریالیست و از مبلغان ناسیونالیسم باستان گرا در ایران است، آخوندزاده دیدگاههای فاجعه بار در خصوص تغییر الفبا و خط فارسی مطرح کرده بود که در صورت تحقق منجر به قطع کامل ارتباط مردم با پیشینه فرهنگی و ادبی شان می گردید. (موحدان ، ص۱) ما در این مقاله خواستاریم تا میزان درک آخوندزاده از مولفه های مدرنیته مانند خودباوری، سکولاریسم، علم گرایی، آزادی را مورد بررسی قرار دهیم و اینکه این مفاهیم تا چه میزان با شرایط داخلی ایرن توسط آخوندزاده هماهنگ شد.