تلفیق فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی با روش های نوین تدریس با نقش آفرینی دبیران علوم اجتماعی و معارف اسلامی

این مقاله به بررسی چگونگی تلفیق فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی با روش های نوین تدریس با محوریت نقش دبیران علوم اجتماعی و معارف اسلامی می پردازد. هدف اصلی تحقیق، ارائه چارچوب نظری و تحلیلی منسجم برای ارتقای فرآیند آموزش و پرورش دینی و اجتماعی دانش آموزان است. در این مطالعه، با توجه به اهمیت هم افزایی بین اصول تربیت اسلامی و تکنیک های نوین آموزشی، تلاش شده است تا راهکارهایی ارائه شود که ضمن حفظ ارزش های اخلاقی و دینی، یادگیری را جذاب، تعاملی و موثر سازد.مطالعه حاضر از روش تحقیق کتابخانه ای و تحلیل توصیفی-تحلیلی بهره می گیرد و به بررسی مفاهیم کلیدی، نظریه ها و تجربیات عملی در این حوزه می پردازد. نتایج تحقیق نشان می دهد که تلفیق فلسفه تربیت اسلامی با روش های نوین تدریس، به افزایش انگیزه یادگیری، پرورش مهارت های تفکر انتقادی و ارتقای مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان کمک می کند. همچنین، نقش دبیران علوم اجتماعی و معارف اسلامی در این فرآیند کلیدی است، زیرا آنان با شناخت نیازهای فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان، می توانند روش های نوین آموزشی را با اهداف تربیت دینی همسو کنند و یادگیری را در سطح فردی و اجتماعی تقویت نمایند. این تحقیق اهمیت ویژه ای در آموزش و پرورش معاصر دارد، زیرا با ارائه چارچوب نظری منسجم، می تواند به برنامه ریزان آموزشی، معلمان و پژوهشگران کمک کند تا فرآیند آموزش دینی و اجتماعی را به شکل علمی، کاربردی و هماهنگ با نیازهای روز دانش آموزان طراحی و اجرا کنند. بدین ترتیب، تلفیق فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی و روش های نوین تدریس، نه تنها به غنای محتوای آموزشی می افزاید، بلکه زمینه رشد اخلاقی، اجتماعی و معنوی دانش آموزان را نیز فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی ، روش های نوین تدریس ، علوم اجتماعی