بازخوانی رویکردهای اخلاقی و اجتماعی از طریق آموزش دروس دینی و مطالعات اجتماعی

با توجه به تحولات سریع اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی در جوامع معاصر، پرورش نگرش های اخلاقی و مهارت های اجتماعی در دانش آموزان به یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی تبدیل شده است. آموزش دروس دینی و مطالعات اجتماعی، به دلیل ماهیت محتوایی و هدفمند خود، ظرفیت بالایی برای توسعه تفکر اخلاقی، مهارت های تصمیم گیری اجتماعی و مشارکت فعال دانش آموزان دارد. این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی–توصیفی و مطالعه منابع کتابخانه ای و اسنادی، به بازخوانی رویکردهای اخلاقی و اجتماعی در آموزش این دروس پرداخته است و تلاش کرده است چارچوبی علمی برای ارتقای نگرش های اخلاقی و مهارت های اجتماعی ارائه دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از روش های تدریس فعال، بحث گروهی، تحلیل متون دینی و اجتماعی و تمرین مهارت های حل مسئله، موجب افزایش توانایی دانش آموزان در تصمیم گیری اخلاقی، تحلیل مسائل اجتماعی و مشارکت موثر در جامعه می شود. همچنین، مهارت و نگرش حرفه ای دبیران در اجرای روش های آموزشی نقش تعیین کننده ای دارد و کمبود آموزش تخصصی یا محدودیت منابع می تواند اثرگذاری این فرآیند را کاهش دهد. این پژوهش بر اهمیت ترکیب رویکردهای اخلاقی در درس دینی و رویکردهای اجتماعی در مطالعات اجتماعی تاکید دارد و نشان می دهد که آموزش هماهنگ و فعال می تواند زمینه ساز پرورش نسل اخلاقی، مسئولیت پذیر و اجتماعی شود.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، مطالعات اجتماعی ، اخلاق ، مهارت های اجتماعی ، روش تدریس فعال