تاثیر ادبیات کودک بر تربیت دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ادبیات کودک بر تربیت دانش آموزان دوره ابتدایی در ابعاد اخلاقی، اجتماعی، عاطفی و شناختی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان و معلمان دوره ابتدایی مدارس دولتی و غیردولتی شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. نمونه آماری شامل ۳۲۰ نفر (۲۰۰ دانش آموز و ۱۲۰ معلم) بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ادبیات کودک و پرسشنامه تربیت دانش آموزان بود که روایی محتوایی آن ها با نظر متخصصان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۸ و ۰.۹۱ به دست آمد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین ادبیات کودک و تمامی ابعاد تربیت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(p<۰.۰۱). بیشترین همبستگی مربوط به تربیت اجتماعی و پس از آن تربیت اخلاقی، شناختی و عاطفی بود. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که ادبیات کودک توانایی تبیین بخش قابل توجهی از واریانس تربیت اخلاقی، اجتماعی، عاطفی و شناختی دانش آموزان را دارد و در میان مولفه های ادبیات کودک، داستان های کودکانه بیشترین نقش پیش بینی کنندگی را ایفا می کنند. نتایج پژوهش نشان می دهد که ادبیات کودک، در صورت استفاده هدفمند و نظام مند، می تواند به عنوان ابزاری موثر در تربیت همه جانبه دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد و نقش مهمی در پرورش ارزش های اخلاقی، مهارت های اجتماعی، رشد عاطفی و توانمندی های شناختی کودکان ایفا کند.