تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و بر پایه منابع کتابخانه ای انجام شده و با تحلیل محتوای مقالات، کتاب ها و پژوهش های پیشین به نتایج خود دست یافته است. یافته ها نشان می دهد که روش های فعال تدریس، از جمله یادگیری مشارکتی، بازی های آموزشی، پروژه محوری و پرسشگری، موجب افزایش انگیزه یادگیری، تقویت مهارت های اجتماعی، توسعه توانایی های شناختی و تثبیت بهتر مطالب در حافظه دانش آموزان می شود. همچنین این روش ها در مقایسه با شیوه های سنتی، یادگیری پایدارتر و عمیق تری را به همراه دارند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که در دوره ابتدایی، استفاده از روش های تدریس فعال می تواند نقش بسزایی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا کند و زمینه ساز موفقیت های تحصیلی و اجتماعی آینده آنان باشد. بر این اساس، به کارگیری این رویکردها توسط معلمان و حمایت نظام آموزشی از اجرای آن ها، امری ضروری به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزه یادگیری ، مهارت