مروری بر بررسی انواع اقلیم های کاربردی در معماری و شهرسازی ایران

اقلیم به معنی شرایط آب هوای است که در یک منطقه جغرافیایی که تحت تاثیر رطوبت، دما، ارتفاع از سطح دریا و. . . را اقلیم نام دارد. برای هر چیزی که در زمین قرار دارد دارای اقلیم های گوناگونی است و این گوناگونی در گرایش های علمی دارای تعاریف و اصطلاحات خاص خود می باشند. مهندس معمار می بایست دانش کاربردی انواع اقلیم که با آن سروکار دارد را دریابد و از آن استفاده کند. هدف از این پژوهش بررسی انواع اقلیم کاربردی در معماری آنها می باشد. این پژوهش از نوع کاربردی در معماری پایدار و بنیادی برای معماری انرژی است. دراین پژوهش از نوع توصیفی و تحلیلی با استفاده اسناد کتابخانه ای و مقالات متعدد فارسی و انگلیسی در زمینه اقلیم و معماری و اقلیم ایران مورد استفاده قرار گرفته است. پیشینه های مختلفی در این زمینه انجام گرفته شده است. انواع اقلیم های کاربردی در معماری شامل اقلیم های انسانی و اقلیم های گیاهی و اقلیم های معماری و اقلیم مصالح و اقلیم باد و اقلیم شناسی آب ها و خاک ها می باشد که در این هریک دارای گوناگونی های خاص خود می باشند در اقلیم های معماری زاویه رون اهمیت دارد و در اقلیم گیاهی نحوه استفاده از گیاهان متناسب با اقلیم و برای استفاده از آنها در نما به عنوان بخشی از بدنه خارجی ساختمان یا به عنوان بادگیر و خواص انها عمل کرد و در خصوص مصالح که بخشی از بدنه ساختمان محسوب می شود و سرعت وزش باد خود عاملی است برای تولید انرژی و کاهش یا افزایش مصرف انرژی در ساختمان و اقلیم های دیگر بسته به نوع شرایط متغیر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

اقلیم و معماری ، اقلیم ، معماری ، اقلیم ایران ، معماری ایران.