بررسی مهم ترین زمینه های شکل گیری مدارس اسلامی در دوره پهلوی دوم

توجه به امر تعلیم و تربیت در حوزه های مختلف با روند پیشرفت جامعه پیوندی ناگسستنی دارد. مدارس از دیرهنگام در اجرای برنامه ها و بخشنامه های مختلف حکومتی موردتوجه بوده اند. اصطلاحا مدارس اسلامی به مدارسی گفته می شود که در آن، در کنار دیگر علوم، بیشتر علوم دینی و مذهبی(شرعیات) تدریس می شده است. مدارس به دو صورت دولتی و خصوصی با انگیزه های شخصی و اجتماعی موسسان تاسیس می شدند که هردوی این نوع مدارس زیر نظر وزارت فرهنگ به ادامه فعالیت می پرداختند. در دوره معاصر، مدارس نوین در دوره پهلوی دوم تاسیس و شرط ورود به آموزش و پرورش را داشتن مدرک تحصیلات عالیه اعلام کرد. حال این سوال پیش می آید که چه علل و عواملی موجب تاسیس و گسترش مدارس اسلامی در عصر پهلوی دوم گردید؟ و این امر چه پیامدهایی به دنبال داشت؟ در نوشتار حاضر روش توصیفی- تحلیلی و منابع کتابخانه ای و اسناد استفاده شده است. یافته های پژوهشی حکایت از آن دارد که مدارس اسلامی به طور تدریجی، اسلام سیاسی را در دهه های ۳۰و ۴۰ ه.ش افزایش دادند و نیز در تعلیم و تربیت شخصیت های انقلاب تاثیرگذار بوده و در پیشبرد انقلاب نقش موثری ایفا کرده است. همچنین به عنوان شبکه ارتباطی، متفکران، اندیشمندان اسلامی و گروه های سیاسی را به هم متصل می کرده است و در پوشش مذهب به فعالیت های سیاسی می پرداختند.

کلیدواژه ها:

دوره پهلوی ، تعلیم و تربیت ، مدارس اسلامی ، علوم دینی و مذهبی.