بررسی تطبیقی عشق و غنای عرفانی در خمریات ابن فارض مصری و عبدالقادر گیلانی

یکی از مضامین شعری که تقریبا در همه دوره های تاریخ ادبیات عرب و فارسی حضوری چشمگیر داشته خمریه سرایی است. ابن فارض مصری و عبدالقادر گیلانی دو عارف و شاعر بلند آوازه این عرصه به شمار می روند. هر چند ادیبان دانشور و پژوهشگران ژرف اندیش در مورد خمریه ابن فارض شرح ها و سخنان فراوانی گفته اند، اما در مورد خمریه عبدالقادر گیلانی و غنای عرفانی او چیزی در خور تامل به قلم تحریر در نیامده است. عشق و فنایی که سالکان حق و حقیقت جویای آن هستند بس زیبا، شیرین و والاست و هرکس با توجه به دریافتهای ذوقی خود آن را درک می کند ابن فارض را به خاطر زیبایی اشعار و عرفانش سلطان العاشقین و عبدالقادر گیلانی را به سلطان الاولیاء لقب کرده اند. در این مقاله بر آن شدیم تا میزان عشق و غنای عرفانی سلطان الاولیاء و سلطان العاشقین را با توجه به خمریاتشان مورد بررسی، تطبیق و تحلیل قرار دهیم.

کلیدواژه ها:

ابن فارض ، عبدالقادر ، خمریه ، عشق ، فنا.