نقش سرمایه فرهنگی و اجتماعی در موفقیت تحصیلی در آموزش ترکیبی

این مقاله به بررسی تطبیقی و تحلیلی نقش برجسته سرمایه فرهنگی و اجتماعی در موفقیت تحصیلی دانشجویان در محیط های نوین آموزش ترکیبی می پردازد. با توجه به گسترش روزافزون آموزش ترکیبی پس از تحولات جهانی، چالش های سنتی مربوط به نابرابری های آموزشی تقویت شده است؛ چرا که دسترسی به منابع فرهنگی و شبکه های اجتماعی متفاوت، تعیین کننده اصلی بهره برداری از امکانات آموزشی مجازی و حضوری است. این پژوهش با تکیه بر چارچوب های نظری بوردیو (سرمایه فرهنگی، نهادینه شده، عینی و تجسم یافته) و کلمن (سرمایه اجتماعی به مثابه منابع در شبکه روابط)، استدلال می کند که شکاف های موجود در این سرمایه ها، به ویژه در بعد دیجیتال، منجر به تفاوت های معناداری در عملکرد تحصیلی، نرخ اتمام دوره و مشارکت دانشجویان در آموزش ترکیبی می شود. تحلیل های چندسطحی نشان می دهد که چگونه سرمایه فرهنگی خانواده (میزان تحصیلات والدین و دسترسی به کالاهای فرهنگی) و سرمایه اجتماعی (میزان حمایت همتایان و ارتباط با استادان در فضای مجازی) بر توانایی دانشجو برای رمزگشایی انتظارات آموزشی محیط ترکیبی و انطباق با آن تاثیر می گذارد. این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه، پیامدهای این یافته ها را برای طراحی برنامه های درسی، سیاست گذاری آموزشی در آموزش عالی و مداخلات حمایتی جهت کاهش نابرابری های ناشی از آموزش ترکیبی مورد بحث قرار می دهد و راه هایی برای تقویت این سرمایه ها در دانشجویان آسیب پذیر پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش ترکیبی ، موفقیت تحصیلی ، سرمایه فرهنگی ، سرمایه اجتماعی ، نابرابری آموزشی ، آموزش عالی.