نقش هوش مصنوعی در تحول فرایند تربیت دانش آموزان در نظام های آموزشی نوین

این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) در بازتعریف و ارتقاء فرایند تربیت دانش آموزان در چارچوب نظام های آموزشی نوین می پردازد. با رشد روزافزون توانمندی های هوش مصنوعی در حوزه هایی چون یادگیری شخصی سازی شده، ارزیابی های دینامیک، و شبیه سازی محیط های تعاملی، نیاز به درک عمیق تاثیرات این فناوری بر اهداف کلان تربیتی احساس می شود. این پژوهش با مروری بر مبانی نظری و مرور ادبیات موجود، به تحلیل کاربردهای هوش مصنوعی در توسعه ابعاد شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای ارائه مسیرهای یادگیری منحصر به فرد، ارائه بازخورد فوری و توسعه مهارت های قرن بیست و یکم دارد، اما همزمان، چالش های جدی اخلاقی، از جمله حفظ حریم خصوصی داده ها و خطر تشدید سوگیری های الگوریتمی، مستلزم توجه سیاست گذاران و متخصصان آموزش است. در نهایت، مقاله بر لزوم تدوین چارچوب های اخلاقی و تربیتی برای ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در نظام آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، تربیت ، نظام آموزشی نوین ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق هوش مصنوعی ، ارزیابی سازگار.