پرورش مهارت های زندگی با تاکید بر برنامه ریزی فردی و اجتماعی در دانش آموزان راهنمایی

پرورش مهارت های زندگی یکی از مولفه های اساسی در توسعه شخصیت و توانمندی های تحصیلی و اجتماعی نوجوانان است. مهارت های زندگی شامل توانمندی های شناختی، هیجانی و اجتماعی است که نوجوانان را قادر می سازد اهداف شخصی و تحصیلی خود را مشخص کنند، منابع و زمان خود را مدیریت کنند، هیجانات خود را کنترل نمایند و رفتارهای مسئولانه و سازگارانه در محیط مدرسه و جامعه از خود نشان دهند. این مقاله به بررسی اهمیت برنامه ریزی فردی و اجتماعی در پرورش مهارت های زندگی دانش آموزان دوره راهنمایی پرداخته است و نقش آن ها در بهبود رفتار تحصیلی، تعاملات اجتماعی و خودآگاهی نوجوانان تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی فردی باعث افزایش خودآگاهی، اعتماد به نفس و خودکارآمدی نوجوانان می شود، در حالی که برنامه ریزی اجتماعی توانمندی های بین فردی، همدلی و مدیریت تعارض را تقویت می کند. همچنین، مهارت های زندگی با ارتقای تاب آوری، انعطاف پذیری و کاهش رفتارهای پرخطر ارتباط مستقیم دارند. مقاله به شناسایی چالش ها و موانع موجود در مدارس، از جمله کمبود برنامه های نظام مند، منابع انسانی و مالی، فشار تحصیلی و مقاومت فرهنگی پرداخته و راهکارهای عملی مانند استفاده از روش های فعال و مشارکتی، هماهنگی خانواده و مدرسه و آموزش معلمان متخصص را پیشنهاد می کند. نتایج تاکید می کند که آموزش مهارت های زندگی با تاکید بر برنامه ریزی فردی و اجتماعی می تواند به رشد متوازن شخصیتی و موفقیت تحصیلی و اجتماعی نوجوانان منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، برنامه ریزی فردی ، برنامه ریزی اجتماعی ، خودآگاهی ، رفتار تحصیلی و اجتماعی