نقش فناوری اطلاعات در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری در دوره متوسطه دوم

با توجه به تحولات سریع عصر فناوری، نظام های آموزشی در سراسر جهان به دنبال بهره گیری از امکانات نوین برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری هستند. دوره متوسطه دوم، به عنوان مرحله ای حساس و تعیین کننده در مسیر تحصیلی و شغلی دانش آموزان، نیازمند روش های آموزشی پویا و اثرگذار است. این مقاله با هدف بررسی نقش فناوری اطلاعات در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری در دوره متوسطه دوم انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بوده که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۳۸۰ نفر (شامل ۱۵۰ معلم و ۲۳۰ دانش آموز) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، دو پرسشنامه محقق ساخته جداگانه برای معلمان و دانش آموزان بود که روایی آن توسط صاحب نظران و پایایی آن با آلفای کرونباخ (برای هر دو پرسشنامه بالای ۰/۸) تایید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری تی تک نمونه ای، همبستگی و رگرسیون تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که به کارگیری فناوری اطلاعات در ابعاد مختلف (مانند استفاده از نرم افزارهای آموزشی، تخته های هوشمند، آزمایشگاه های مجازی، سیستم های مدیریت یادگیری و شبکه های اجتماعی آموزشی) تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش انگیزش یادگیری، تعمیق درک مفاهیم، توسعه مهارت های حل مسئله، تقویت خودراهبری در یادگیری و در نهایت، بهبود کیفیت کلی فرآیند آموزش دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می گردد برنامه ریزان و مدیران آموزشی با تامین زیرساخت های فنی و تربیت نیروی انسانی متخصص، بستر مناسبی برای ادغام موثر فناوری در برنامه درسی دوره متوسطه دوم فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، کیفیت آموزش ، کیفیت یادگیری ، دوره متوسطه دوم ، آموزش الکترونیکی ، فناوری آموزشی.