نقش فناوری در تسهیل یادگیری فعال و مشارکتی و تاثیر آن بر عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش فناوری های آموزشی در تسهیل یادگیری فعال و مشارکتی و تاثیر آن بر عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش ترکیبی (آمیخته) و با طرح کمی-کیفی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۲۰۰ دانش آموز به عنوان گروه نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (آموزش با محتوای فناورانه تعاملی و مشارکتی) و کنترل (آموزش سنتی) قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد عزت نفس روزنبرگ، آزمون معلم ساخته پیشرفت تحصیلی و چک لیست مشاهده رفتار مشارکتی استفاده شد. داده های کیفی نیز از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از شرکت کنندگان گردآوری شد. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که میانگین نمرات عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. همچنین، مشاهدات و تحلیل محتوای مصاحبه ها حاکی از تقویت قابل ملاحظه مشارکت، تعامل و مسئولیت پذیری دانش آموزان در فرآیند یادگیری بود. یافته های این پژوهش موید آن است که به کارگیری هدفمند فناوری با تاکید بر رویکردهای فعال و مشارکتی، نه تنها می تواند به ارتقای پیشرفت تحصیلی بینجامد، بلکه با ایجاد حس کفایت و شایستگی، عزت نفس دانش آموزان ابتدایی را نیز افزایش دهد. این نتایج برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و طراحان محتوای آموزشی کاربردهای عملی مهمی دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری فعال ، یادگیری مشارکتی ، عزت نفس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی