نقش انگیزشی درونی و بیرونی در پیشرفت تحصیلی زبان آموزان زبان انگلیسی

این پژوهش با هدف بررسی نقش انگیزه های درونی و بیرونی بر پیشرفت تحصیلی زبان آموزان زبان انگلیسی انجام شد. در محیط های آموزشی زبان دوم، انگیزه به عنوان یک عامل اساسی و تعیین کننده در موفقیت بلندمدت زبان آموزان شناخته می شود. این مطالعه با رویکردی کمی و توصیفی-همبستگی، رابطه میان ابعاد مختلف انگیزه (شامل انگیزه درونی مانند علاقه به محتوا و انگیزه بیرونی مانند کسب نمره یا شغل) و عملکرد تحصیلی (معدل و نمره آزمون های استاندارد) را در میان دانشجویان دانشگاهی مورد سنجش قرار داد. نمونه ای شامل ۲۵۰ زبان آموز سطح متوسط رو به بالا از دو دانشگاه دولتی با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه انگیزشی والتر و همکاران (۲۰۰۶) بود که روایی و پایایی آن در بافت فرهنگی ایران تایید شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با اجرای آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که هر دو نوع انگیزه، یعنی درونی و بیرونی، تاثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارند، اما قدرت پیش بینی انگیزه درونی به طور قابل ملاحظه ای بیشتر از انگیزه بیرونی است. به طور خاص، لذت بردن از فرآیند یادگیری و تمایل به تعامل با زبان (انگیزه درونی)، قوی ترین پیش بینی کننده موفقیت در مهارت های چهارگانه زبان انگلیسی بود. یافته ها بر اهمیت طراحی برنامه های درسی تاکید دارند که بیش از تمرکز بر پاداش های خارجی، بر تقویت علاقه و خودکارآمدی ذاتی زبان آموزان تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، انگیزه بیرونی ، پیشرفت تحصیلی ، زبان انگلیسی ، یادگیری زبان دوم