استفاده از روش های تصویری (Visualization) در یادگیری مفاهیم پیچیده

این پژوهش به بررسی نقش روش های تصویری (Visualization) در بهبود یادگیری مفاهیم پیچیده می پردازد. هدف اصلی شناسایی چارچوب نظری و عملی است که بتواند بار شناختی یادگیرندگان را کاهش داده، مسیر پردازش اطلاعات را بهینه سازی کند و نگهداری طولانی مدت دانش را ارتقا دهد. برای دستیابی به این هدف، ابتدا ادبیات بین المللی و داخلی منتشر شده در بازه زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ به صورت مروری نظام مند بررسی شد و مفاهیم کلیدی نظریه بار شناختی، نظریه دو کدینگ و یادگیری ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سپس یک چارچوب ترکیبی شامل تجسم های گرافیکی ثابت، انیمیشن های زمان واقعی، محیط های تعاملی مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) و تنظیم سطوح تعامل بر مبنای توانایی های شناختی پیشنهاد شد. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی با کدگذاری محتوا و اعتبارسنجی توسط پژوهشگر دوم است. نتایج نشان می دهد که استفاده از تجسم های تعاملی، به ویژه در سطوح پیشرفته، بار شناختی بیرونی را به طور متوسط ۲۱٪ کاهش و بار شناختی مولد را ۱۹٪ افزایش می دهد؛ در نهایت، یادگیرندگانی که با ترکیب این روش ها آموزش دیده اند، در آزمون های نگهداری مفهومی پس از دو هفته بهبود ۲۴٪ نسبت به گروه کنترل نشان دادند.

کلیدواژه ها:

روش های تصویری ، بار شناختی ، نظریه دو کدینگ ، واقعیت افزوده ، یادگیری مفاهیم پیچیده