استفاده از روش تدریس معکوس (Flipped Classroom)

روش تدریس معکوس (Flipped Classroom) به عنوان یکی از نوآوری های آموزشی دهه اخیر، محتواهای نظری را از فضای کلاس به فضای پیش کلاس منتقل می کند و زمان حضور در کلاس را به فعالیت های تعاملی، حل مساله و تفکر عمیق اختصاص می دهد. این مقاله با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات منتشر شده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳، مزایا، چالش ها، پایه های نظری و چارچوب عملی اجرای این روش را به صورت جامع تحلیل می نماید. نتایج نشان می دهد که تدریس معکوس می تواند یاددهی عمیق، تعاملات اجتماعی و سواد دیجیتال را ارتقا دهد، چنانچه ملاحظات نسبت به دسترسی برابر به فناوری، بار کاری معلم و مقاومت فرهنگی به درستی مدیریت شوند. در پایان، چارچوب پیشنهادی برای برنامه ریزی پیش کلاس، کلاس و پس کلاس ارائه می شود و مسیرهای پژوهشی پیشنهادی برای گسترش فهم علمی این رویکرد معرفی می گردد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، Flipped Classroom ، یادگیری فعال ، نظریه بار شناختی ، TPACK ، SAMR ، سواد دیجیتال