تاثیر افزایش ساعات کار بر مسئولیت پذیری کارکنان با نقش میانجی پایداری سرمایه انسانی (مطالعه موردی: آموزش و پرورش مشگین شهر)

هدف از این پژوهش تاثیر افزایش ساعات کار بر مسئولیت پذیری کارکنان با نقش میانجی پایداری سرمایه انسانی در آموزش و پرورش مشگین شهر بود. این پژوهش میدانی بوده و از نوع کاربردی، توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری ای پژوهش ۲۵۵ نفر بودند که از این تعداد ۱۹۴نفر نمونه آماری را در بر می گیرد. که به صورت نمونه گیری طبقه ای نسبی تصادفی از مدیران، کارشناسان و کارکنان آموزش و پرورش مشگین شهر انتخاب شده اند. در این پژوهش از پرسشنامه های استاندارد مسئولیت پذیری کارکنان کارول و همکاران(۱۹۹۹)، افزایش ساعات کاری کریم آباد و سید نقوی ( ۱۳۹۶) و پایداری سرمایه انسانی کسیدی ( ۱۹۹۸) استفاده گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار های Spss۲۳, Pls مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند و برای کشف رابطه بین داده ها و میزان رابطه آنها از معادلات ساختاری و آزمون سوبل استفاده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد افزایش ساعات کاری بر مسئولیت پذیری کارکنان آموزش و پرورش مشگین شهر تاثیر معناداری داشت (p < ۰/۰۵ ).پایداری سرمایه انسانی بر مسئولیت پذیری کارکنان آموزش و پرورش مشگین شهر تاثیر معناداری داشت.(p < ۰/۰۵ ). علاوه بر این، نتایج حاصله گویای پایداری سرمایه نیروی انسانی در تاثیر افزایش ساعات کاری بر مسئولیت پذیری کارکنان نقش میانجی داشت.

کلیدواژه ها:

افزایش ساعات کار ، مسئولیت پذیری کارکنان ، پایداری سرمایه انسانی شهرداری