تحول کلاس درس با ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی از آموزش یک سویه تا یادگیری مشارکتی

هدف: این پژوهش مروری با هدف بررسی و تبیین نقش هوش مصنوعی (AI) در تحول کلاس درس از رویکردهای سنتی به سمت یادگیری مشارکتی پویا انجام شد. این مطالعه درصدد است تا نقش ها و کارکردهای نوظهور AI، فرصت های آن برای تعاملات گروهی و چالش های تربیتی و اخلاقی مرتبط را شناسایی کند. روش شناسی: پژوهش حاضر با تکیه بر روش مروری و کتابخانه ای، منابع معتبر علمی در بازه زمانی مشخص مورد جست وجو و تحلیل کیفی قرار گرفتند تا یک مدل مفهومی سازنده از تلفیق موفق AI و آموزش استنتاج شود. یافته ها: یافته ها نشان دادند که هوش مصنوعی نقش معلم را به تسهیل گر و دانش آموز را به فعال خودرهبر تغییر می دهد. کاربردهای AI در زمینه های تحلیل رفتاری و بازخورد هوشمند، پتانسیل بالایی برای تقویت یادگیری مشارکتی، توانمندسازی سبک های شناختی مختلف و افزایش دسترسی برابر دارند. با این حال، نگرانی هایی جدی پیرامون حریم خصوصی داده ها، وابستگی فناورانه، و سوگیری های الگوریتمی مطرح است که نیازمند توجه فوری هستند. در نهایت، یک مدل مفهومی سه سطحی (فناوری، انسانی، تعاملی) پیشنهاد شد که نشان می دهد AI باید در خدمت تقویت تعاملات انسانی باشد. نتیجه گیری: هوش مصنوعی یک نیروی محرکه برای گذار به آموزش مشارکتی هوشمند است، مشروط بر اینکه به شکلی انتقادی و اخلاقی به کار گرفته شود. موفقیت این تحول وابسته به طراحی سیستم هایی است که خلاقیت و گفت وگوی انسانی را ارتقا دهند، نه صرفا بهره وری فنی را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری مشارکتی ، تحول آموزشی ، نقش های نوین معلم ، ملاحظات اخلاقی.