آموزش تلفیقی علوم ، عربی و کار و فناوری در مدرسه

آموزش تلفیقی به عنوان یک رویکرد نوین برنامه ریزی درسی، با ترکیب دانش، مهارت ها و نگرش های حوزه های مختلف یادگیری، درصدد ایجاد ارتباط معنادار بین محتوای درسی و واقعیت های پیچیده زندگی است. هدف این مقاله، بررسی امکان سنجی و ارائه الگویی برای تلفیق سه حوزه محتوایی علوم تجربی، زبان عربی و کار و فناوری در دوره متوسطه اول است. این تلفیق می تواند با غنی سازی بافت یادگیری، در راستای تحقق اهداف کلان آموزشی از جمله پرورش شهروندان دانش بنیان، خلاق و دارای مهارت های ارتباطی و فناورانه در جهان معاصر گام بردارد. روش مورد استفاده در این مقاله، مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای کیفی منابع معتبر نظری و تجربی است. یافته ها نشان می دهد که محورهای اصلی این تلفیق می تواند شامل: ۱) استفاده از مفاهیم و اصطلاحات علمی به زبان عربی در پروژه های کار و فناوری، ۲) به کارگیری مستندات علمی و فنی عربی در طراحی و ساخت محصولات، و ۳) توسعه مهارت های ارتباطی و ارائه به زبان عربی در کنار نمایش دستاوردهای عملی باشد. اجرای موفق این الگو مستلزم تربیت معلمان چندتخصصی، طراحی واحدهای کار یادگیری پروژه محور و فراهم آوری منابع و فضای کارگاهی مناسب است. به نظر می رسد این رویکرد تلفیقی علاوه بر تعمیق درک علمی و تقویت مهارت زبان عربی، کاربردپذیری دانش را نشان داده و به رشد شایستگی های حرفه ای و فناورانه دانش آموزان منجر می شود. مقاله حاضر با ارائه چارچوبی مفهومی، زمینه را برای اقدام پژوهی و پژوهش های تجربی بیشتر در این حوزه فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، برنامه درسی ، علوم تجربی ، زبان عربی ، کار و فناوری ، دوره متوسطه اول .