آینده مدارس هوشمند و یادگیری ترکیبی در آموزش وپرورش ایران: نقش معلمان خلاق در مواجهه با فناوری های نوین و تغییرات اجتماعی

این پژوهش آینده مدارس هوشمند و یادگیری ترکیبی در نظام آموزش وپرورش ایران را با تاکید ویژه بر نقش محوری معلمان خلاق در مواجهه با فناوری های نوین آموزشی و تحولات اجتماعی سریع بررسی می کند. تحقیق با رویکرد ترکیبی (کیفی - کمی) و طرح مطالعه موردی چندگانه انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران مدارس هوشمند و نیمه هوشمند در شهرهای بزرگ و متوسط بود؛ نمونه گیری هدفمند - تصادفی منجر به مشارکت ۱۸۵ معلم و ۴۲ مدیر گردید. ابزارها شامل پرسش نامه استاندارد شایستگی های دیجیتال معلمان (پایایی ۰.۸۸)، مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با ۳۸ معلم خلاق شناسایی شده، مشاهده کلاس های ترکیبی و تحلیل محتوای برنامه های درسی هوشمند بود.یافته های کمی نشان داد که سطح خلاقیت دیجیتال معلمان با اثربخشی یادگیری ترکیبی همبستگی قوی(r=۰.۶۷، p<۰.۰۰۱)دارد و معلمان با خلاقیت بالا توانسته اند یادگیری ترکیبی را تا ۶۴ درصد موثرتر از روش های سنتی اجرا کنند. تحلیل رگرسیون بیان کرد که ۵۱ درصد تغییرات اثربخشی یادگیری ترکیبی توسط متغیرهای خلاقیت معلم، دسترسی به ابزارهای AI و حمایت مدیریتی تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، یادگیری ترکیبی ، معلم خلاق ، فناوری آموزشی ، هوش مصنوعی ، واقعیت افزوده ، تغییرات اجتماعی ، آموزش وپرورش ایران ، خلاقیت دیجیتال