نقش خودکارآمدی معلمان ابتدایی در به کارگیری روش های نوین تدریس و بهبود یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودکارآمدی معلمان ابتدایی در به کارگیری روش های نوین تدریس و تاثیر آن بر بهبود یادگیری دانش آموزان انجام شد. این مطالعه به دنبال پاسخ به این سوال است که میزان اعتماد معلمان به توانمندی های حرفه ای خود چگونه بر استفاده از روش های نوآورانه آموزشی و در نتیجه ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد. روش پژوهش، مرور نظام مند منابع و مطالعات مرتبط با روان شناسی آموزشی، روش های نوین تدریس و آموزش ابتدایی طی ده سال اخیر بود. برای جمع آوری داده ها، مقالات علمی، گزارش های پژوهشی و منابع معتبر بین المللی و داخلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند تا تصویر جامعی از ارتباط بین خودکارآمدی معلمان و اثربخشی تدریس نوین ارائه شود.یافته های این پژوهش نشان می دهد که معلمان دارای سطح بالای خودکارآمدی، با اعتماد به توانایی های خود در مدیریت کلاس و برنامه ریزی درسی، بیش از سایرین از روش های نوین آموزشی مانند یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر فناوری، بازی های آموزشی و فعالیت های تجربی استفاده می کنند. همچنین این پژوهش حاکی است که به کارگیری روش های نوین توسط معلمان خودکارآمد، موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، ارتقای انگیزه یادگیری، تقویت مهارت های تفکر انتقادی و افزایش عملکرد تحصیلی آنان می شود. علاوه بر این، معلمان با خودکارآمدی بالا قادرند محیط کلاس را به گونه ای طراحی کنند که یادگیری معنا دار و جذاب باشد و فرصت های یادگیری فعال بیشتری برای دانش آموزان فراهم شود.نتایج این مطالعه بر اهمیت تقویت خودکارآمدی معلمان ابتدایی تاکید دارد و نشان می دهد که برنامه های آموزشی و کارگاه های مهارت افزایی برای معلمان می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت تدریس و بهبود یادگیری دانش آموزان داشته باشد. همچنین، این پژوهش پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس به توسعه و پشتیبانی از برنامه های ارتقای خودکارآمدی معلمان توجه ویژه ای داشته باشند تا بهره وری آموزش نوین در مدارس ابتدایی افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، روش های نوین تدریس ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی