بررسی تاثیر روش های تدریس مبتنی بر بازی های گروهی بر همکاری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس مبتنی بر بازی های گروهی بر همکاری دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه ۳ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع تحقیق نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه پنجم و ششم مدارس ابتدایی ناحیه ۳ کرمانشاه بود که با نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای، ۸۰ نفر انتخاب و به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی در طول چهار هفته و هر هفته دو جلسه ۴۵ دقیقه ای، فعالیت های تدریس مبتنی بر بازی های گروهی را تجربه کردند و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دیدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه همکاری دانش آموزان و مشاهده مستقیم جمع آوری شد و تحلیل آماری با نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نمرات همکاری در گروه آزمایشی به طور معناداری افزایش یافت، در حالی که گروه کنترل تغییر قابل توجهی نداشت. همچنین مشاهده شد که بازی های گروهی مهارت های مشارکت فعال، حل مسئله گروهی و احترام به نظرات دیگران را تقویت می کنند. یافته ها تاکید می کنند که بازی های گروهی می توانند به عنوان یک روش آموزشی فعال و موثر در ارتقای همکاری و تعامل اجتماعی دانش آموزان به کار گرفته شوند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان از فعالیت های بازی محور در کلاس درس استفاده کنند و آموزش های لازم برای اجرای هدفمند بازی های گروهی ارائه شود.

کلیدواژه ها:

بازی های گروهی ، همکاری ، یادگیری مشارکتی ، مدارس ابتدایی ، تعامل اجتماعی