تاثیر روش های خلاق تدریس بر انگیزه دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های خلاق تدریس بر انگیزش دانش آموزان ابتدایی مدارس ناحیه سه کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های سوم تا ششم این ناحیه بود که از میان آن ها ۳۲۰ نفر به صورت تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش دانش آموزان و مشاهدات کلاس های درس جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام شد. یافته ها نشان داد که به کارگیری روش های خلاق تدریس تاثیر معناداری بر انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان دارد و موجب افزایش مشارکت فعال و علاقه مندی آنان به یادگیری می شود. همچنین مشاهده شد که روش های خلاق تدریس باعث ارتقای تعامل اجتماعی، حس شایستگی و مسئولیت پذیری دانش آموزان در کلاس می گردد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان از فعالیت های خلاقانه و مشارکتی استفاده کرده، امکانات و منابع آموزشی را افزایش دهند و برنامه های آموزشی معلمان برای تقویت مهارت های خلاقانه ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

روش های خلاق تدریس ، انگیزش دانش آموزان ، یادگیری فعال ، مدارس ابتدایی ، کرمانشاه