تاثیر تدریس تعاملی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در علوم

هدف این پژوهش بررسی تاثیر تدریس تعاملی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس علوم مدارس متوسطه اول ناحیه ۳ کرمانشاه بود. پژوهش از نوع کاربردی-آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان متوسطه اول ناحیه ۳ کرمانشاه بود و نمونه ای ۸۰ نفری با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون عملکرد تحصیلی علوم و چک لیست مشاهده مشارکت و تعامل دانش آموزان بود که از نظر روایی و پایایی مورد تایید قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت تدریس تعاملی و گروه کنترل تحت تدریس سنتی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تدریس تعاملی موجب افزایش معنادار عملکرد تحصیلی دانش آموزان، مشارکت فعال، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله شد. همچنین، دانش آموزان گروه آزمایش انگیزه و علاقه بیشتری نسبت به یادگیری علوم از خود نشان دادند. یافته ها تاکید می کنند که تدریس تعاملی می تواند به عنوان یک روش موثر در ارتقای کیفیت آموزش علوم در مدارس متوسطه اول مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس تعاملی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری علوم ، مشارکت فعال ، تفکر انتقادی