بررسی نقش محیط های آموزشی سبز و پایدار در یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محیط های آموزشی سبز و پایدار در یادگیری دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه سه کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع کیفی-توصیفی و مبتنی بر مشاهده میدانی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان و مدیران، و تحلیل اسناد مرتبط بود. یافته ها نشان داد که حضور دانش آموزان در فضاهای سبز مدرسه موجب افزایش تمرکز، کاهش استرس، ارتقای انگیزه یادگیری و ایجاد فرصت های یادگیری تجربی و عملی می شود. همچنین، نحوه طراحی و مدیریت محیط های پایدار، کیفیت اثرگذاری این فضاها را بر یادگیری تعیین می کند. تعامل دانش آموزان با محیط های سبز علاوه بر افزایش مهارت های اجتماعی، موجب مشارکت فعال در فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی می شود. با این حال، محدودیت های فضا، بودجه و آموزش ناکافی معلمان از مهم ترین چالش ها برای بهره برداری بهینه از این فضاها است. نتایج پژوهش تاکید می کند که طراحی هوشمندانه، مدیریت بهینه و آموزش مشارکت کنندگان، زمینه ساز تحقق کامل اثرات مثبت محیط های آموزشی سبز و پایدار بر یادگیری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

محیط آموزشی سبز ، مدارس پایدار ، یادگیری تجربی ، تمرکز دانش آموز ، مدارس ابتدایی