تاثیر بازی های حرکتی ترکیبی بر هماهنگی و تعادل دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر بازی های حرکتی ترکیبی بر هماهنگی و تعادل دانش آموزان متوسطه اول و دوم ناحیه ۳ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش به روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مدارس متوسطه اول و دوم ناحیه ۳ بود که ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طول هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه برنامه بازی های حرکتی ترکیبی را اجرا کردند، در حالی که گروه کنترل فعالیت های تربیت بدنی معمول مدرسه را دنبال کرد. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد هماهنگی حرکتی و تعادل جمع آوری و با تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای بازی های حرکتی ترکیبی موجب افزایش معنادار هماهنگی و تعادل دانش آموزان نسبت به گروه کنترل شد (p<۰.۰۰۱) و این تاثیر در هر دو مقطع متوسطه اول و دوم مشاهده گردید، اگرچه میزان بهبود در دانش آموزان متوسطه اول کمی بیشتر بود. بر اساس یافته ها، بازی های حرکتی ترکیبی به عنوان یک روش آموزشی فعال و جذاب، توانایی های حرکتی دانش آموزان را بهبود بخشیده و می تواند جایگزین موثری برای برنامه های سنتی تربیت بدنی باشد.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ترکیبی ، هماهنگی حرکتی ، تعادل ، دانش آموزان متوسطه ، مداخلات حرکتی