تاثیر روش های یادگیری تعاملی در فضای آنلاین و آفلاین بر مشارکت فعال کودکان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری تعاملی در فضای آنلاین و آفلاین بر مشارکت فعال کودکان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی از نوع علی مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۳ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که نمونه ای از آنان به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه مشارکت فعال کودکان بود که ابعاد رفتاری، شناختی و عاطفی مشارکت را در دو محیط یادگیری آنلاین و آفلاین مورد سنجش قرار می داد. روایی ابزار با استفاده از نظر خبرگان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب به دست آمد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و آزمون های آماری استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که روش های یادگیری تعاملی در هر دو فضای آنلاین و آفلاین تاثیر مثبت و معناداری بر مشارکت فعال کودکان دارند، اما میزان مشارکت در فضای آفلاین به طور معناداری بالاتر از فضای آنلاین است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که در فضای آفلاین، مشارکت رفتاری و عاطفی کودکان برجسته تر است، در حالی که در فضای آنلاین مشارکت شناختی سهم بیشتری دارد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه به طراحی هدفمند روش های یادگیری تعاملی متناسب با ویژگی های هر محیط آموزشی تاکید دارد و نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه از ظرفیت های هر دو فضای آنلاین و آفلاین می تواند به ارتقای مشارکت فعال و کیفیت یادگیری کودکان منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، مشارکت فعال ، آموزش آنلاین ، آموزش آفلاین