بررسی نقش آموزگار در ایجاد محیط یادگیری انعطاف پذیر و حمایتی در کلاس ابتدایی

این مطالعه به بررسی روش شناسی مدارس ابتدایی کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ پرداخته و سعی دارد چارچوبی یکپارچه برای برنامه ریزی درسی، روش های تدریس، ارزشیابی و مدیریت کلاس ارائه دهد. یافته ها نشان می دهد استفاده از روش های تدریس فعال و مشارکتی، پروژه های عملی و فعالیت های STEM موجب افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان شده و ارزشیابی مستمر و توصیفی با ارائه بازخورد سازنده، به بهبود عملکرد تحصیلی و مهارتی آن ها کمک کرده است. همچنین تعامل مستمر معلم با دانش آموزان و اولیا، محیط یادگیری امن و حمایت کننده، و توسعه حرفه ای معلمان از طریق آموزش ضمن خدمت، تاثیر مثبت قابل توجهی بر کیفیت آموزش داشته است. نتایج مطالعه نشان می دهد که یک روش شناسی منسجم و یکپارچه که برنامه ریزی علمی، تدریس فعال، ارزشیابی مستمر، توسعه حرفه ای معلم و مدیریت موثر کلاس را همزمان در نظر بگیرد، می تواند تحقق اهداف تربیتی و آموزشی مدارس ابتدایی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، روش تدریس فعال ، ارزشیابی مستمر ، مدیریت کلاس ، توسعه حرفه ای معلم