بررسی تاثیر روش های یادگیری ترکیبی (Blended Learning) بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش های یادگیری ترکیبی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۶۰ نفر از آنان انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزه تحصیلی مبتنی بر نظریه خودتعیین گری و پرسشنامه مشارکت تحصیلی فردریکس و همکاران بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. گروه آزمایش به مدت هشت هفته تحت آموزش مبتنی بر یادگیری ترکیبی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش را به شیوه سنتی دریافت کرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که روش یادگیری ترکیبی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت دانش آموزان دارد. همچنین، بیشترین تاثیر این روش بر انگیزه درونی و مشارکت شناختی دانش آموزان مشاهده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری یادگیری ترکیبی، در صورت طراحی و اجرای اصولی، می تواند به عنوان رویکردی موثر در بهبود کیفیت آموزش در مقطع ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت تحصیلی