آموزش همتا-به-همتا: چگونه از همکلاسی ها به عنوان "یار کمکی" برای دانش آموزان دیرآموز استفاده کنیم؟

چکیدهدر کلاس های درس ناهمگن امروزی، دانش آموزان دیرآموز (Slow Learners) که دارای هوشبهر مرزی هستند، اغلب در شکاف میان دانش آموزان عادی و دانش آموزان استثنایی نادیده گرفته می شوند. این گروه از دانش آموزان اگرچه ناتوانی ذهنی ندارند، اما سرعت یادگیری و پردازش اطلاعات در آن ها کندتر از همسالان است و روش های سنتی معلم محور اغلب پاسخگوی نیازهای فردی آن ها نیست. مقاله حاضر به بررسی رویکرد «آموزش همتا-به-همتا» (Peer Tutoring) به عنوان یک استراتژی مداخله ای کارآمد می پردازد. در این روش، از ظرفیت همکلاسی های توانمندتر به عنوان «یار کمکی» برای تسهیل یادگیری دانش آموزان دیرآموز استفاده می شود. این پژوهش با تکیه بر نظریه اجتماعی-فرهنگی ویگوتسکی و مفهوم «منطقه تقریبی رشد»، نشان می دهد که آموزش همتا نه تنها عملکرد تحصیلی دیرآموزان را بهبود می بخشد، بلکه منجر به ارتقای مهارت های اجتماعی، کاهش اضطراب و افزایش عزت نفس در هر دو گروه (یاددهنده و یادگیرنده) می شود. نوشتار حاضر در ۸ بخش تخصصی، ضمن تبیین مبانی نظری، راهکارهای عملی برای انتخاب، آموزش و نظارت بر همتایان معلم ارائه داده و چالش های اخلاقی و اجرایی این رویکرد را واکاوی می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش همتا-به-همتا ، دانش آموزان دیرآموز ، هوشبهر مرزی ، یادگیری مشارکتی ، منطقه تقریبی رشد ، مهارت های اجتماعی ، استراتژی های تدریس.