بررسی رابطه بین خودمحوری و نیاز به تایید اجتماعی با خودنظم دهی فراشناختی دانش آموزان

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودمحوری و نیاز به تایید اجتماعی با خودنظم دهی فراشناختی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش اجرا توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پسر پایه ششم مدرسه ابتدایی پسرانه کمیل شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ تشکیل دادند که با توجه به محدود بودن جامعه، نمونه گیری به صورت تمام شماری انجام شد و تعداد ۶۹ نفر به عنوان نمونه پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودمحوری دانش آموزان گیبس و همکاران (۲۰۰۱)، پرسشنامه اهمیت به تایید اجتماعی بابایی فرد و همکاران (۱۳۹۹) و پرسشنامه خودنظم دهی فراشناختی پینتریچ و همکاران (۱۹۹۰) بود که روایی و پایایی آن ها در پژوهش های پیشین تایید شده است. داده های جمع آوری شده پس از کدگذاری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. در بخش آمار استنباطی، پس از بررسی نرمال بودن توزیع داده ها با آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد.نتایج پژوهش نشان داد که بین خودمحوری و نیاز به تایید اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین خودمحوری و خودنظم دهی فراشناختی و نیز بین نیاز به تایید اجتماعی و خودنظم دهی فراشناختی رابطه منفی و معنادار مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که خودمحوری و نیاز به تایید اجتماعی به طور معناداری قادر به پیش بینی خودنظم دهی فراشناختی دانش آموزان هستند و این دو متغیر در مجموع بخش قابل توجهی از واریانس خودنظم دهی فراشناختی را تبیین می کنند.بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که افزایش خودمحوری و وابستگی به تایید اجتماعی می تواند با کاهش توانایی های فراشناختی و خودنظم دهی در فرایند یادگیری دانش آموزان همراه باشد. از این رو، توجه به این متغیرها در طراحی برنامه های آموزشی، تربیتی و مداخلات روان شناختی با هدف تقویت خودنظم دهی فراشناختی دانش آموزان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: خودمحوری ، نیاز به تایید اجتماعی ، خودنظم دهی فراشناختی.