ارتباط سبک های تدریس معلمان با موفقیت تحصیلی و رضایت دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی و تحلیل رابطه سبک های تدریس معلمان با موفقیت تحصیلی و رضایت دانش آموزان به روش مروری تدوین شده است. با توجه به نقش محوری معلم در فرایند یاددهی–یادگیری، سبک های تدریس به عنوان یکی از عوامل کلیدی موثر بر کیفیت آموزش و پیامدهای تحصیلی مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه، مفاهیم نظری مرتبط با سبک های تدریس، موفقیت تحصیلی و رضایت دانش آموزان تبیین شده و سپس با رویکردی تحلیلی، الگوهای مشترک و نتایج کلی حاصل از مطالعات پیشین مورد بررسی و تلفیق قرار گرفته است. یافته های حاصل از این مرور نشان می دهد که سبک های تدریسی انعطاف پذیر، تعاملی و دانش آموزمحور نقش موثرتری در ارتقای یادگیری عمیق، افزایش انگیزش و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به فرایند آموزش دارند و از این طریق، موجب بهبود موفقیت تحصیلی و افزایش رضایت دانش آموزان می شوند. همچنین نتایج بیانگر آن است که رضایت آموزشی می تواند به عنوان یک عامل میانجی، رابطه میان سبک های تدریس و پیامدهای تحصیلی را تقویت کند. در مقابل، سبک های تدریس یک سویه و مبتنی بر انتقال صرف محتوا، غالبا با کاهش مشارکت فعال و ناپایداری نتایج تحصیلی همراه هستند. بر اساس نتایج این مقاله مروری، توجه آگاهانه به انتخاب و ترکیب سبک های تدریس متناسب با شرایط آموزشی و ویژگی های یادگیرندگان می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش، افزایش رضایت دانش آموزان و بهبود پایدار موفقیت تحصیلی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، موفقیت تحصیلی ، رضایت دانش آموزان ، یادگیری تعاملی ، انگیزش آموزشی.