فرهنگ مثبت اندیشی آموزشی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

فرهنگ مثبت اندیشی آموزشی معلمان یکی از متغیرهای اثرگذار بر کیفیت تعاملات آموزشی و سطح پیشرفت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. هدف مقاله مروری حاضر، تحلیل نظام مند مبانی نظری و یافته های پژوهشی مرتبط با نقش نگرش ها، باورها و کنش های مثبت محور معلمان در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. روش پژوهش بر پایه مرور تحلیلی منابع علمی فارسی در حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی انجام شده و مطالعات منتخب بر اساس ارتباط مفهومی با مولفه های مثبت اندیشی آموزشی مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج مرور نشان می دهد که مولفه هایی مانند باور به توانمندی یادگیرندگان، حمایت عاطفی، انتظارات تحصیلی سازنده، بازخورد امیدبخش، مدیریت هیجانی کلاس و الگوهای ارتباطی معنادار، زمینه ساز افزایش انگیزش تحصیلی، خودتنظیمی یادگیری و پایداری تلاش آموزشی دانش آموزان هستند. شواهد نظری بیانگر آن است که فرهنگ مثبت اندیشی معلم، ساختار روانی کلاس درس را به محیطی امن و رشددهنده تبدیل می کند و این بستر، یادگیری عمیق و پیشرفت تحصیلی پایدار را تقویت می سازد. جمع بندی مطالعات مورد بررسی بر ضرورت توجه نظام آموزشی به پرورش نگرش های مثبت محور در برنامه های تربیت معلم و بازآموزی حرفه ای تاکید دارد و فرهنگ مثبت اندیشی را به عنوان سرمایه ای راهبردی در ارتقای کیفیت آموزش معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ مثبت اندیشی آموزشی ، معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری معنادار ، محیط روانی کلاس