ارتباط بین خلاقیت و پیشرفت تحصیلی ها

این مقاله به بررسی رابطه پویا و چندوجهی بین خلاقیت و پیشرفت تحصیلی می پردازد. درحالی که دیدگاه های سنتی این دو سازه را در تضاد با یکدیگر می بینند، مرور نظام مند شواهد نظری و تجربی نشان می دهد که رابطه آن ها ماهیتی شرطی و تعاملی دارد. خلاقیت، به ویژه از طریق تقویت تفکر واگرا، حل مسئله انعطاف پذیر و درگیری عمیق شناختی، می تواند به پیشرفت تحصیلی معنادار در حوزه های نیازمند درک مفهومی و کاربرد دانش بینجامد. با این حال، قدرت و جهت این ارتباط به شدت تحت تاثیر ویژگی های محیط آموزشی است. نظام های ارزشیابی محور صرف و روش های تدریس غیرفعال، این ارتباط را تضعیف یا معکوس می کنند، درحالی که محیط های یادگیری امن، مسئله محور و مشوق کاوشگری، بستری برای هم افزایی این دو می سازند. نتیجه گیری کلیدی مقاله بر ضرورت بازطراحی روش های تدریس و ارزشیابی تاکید دارد تا فضایی ایجاد شود که پرورش خلاقیت و تحقق پیشرفت تحصیلی اصیل، نه تنها ناسازگار نباشند، بلکه یکدیگر را تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، تفکر واگرا ، یادگیری