تقویت روحیه همدلی و دوستی به کمک فعالیت های معلم و دانش آموز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت های معلم و دانش آموز در تقویت روحیه همدلی و دوستی در محیط مدرسه انجام شد. این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل و راهکارهای موثر در بهبود روابط اجتماعی و عاطفی دانش آموزان و ایجاد فضای کلاس دوستانه و حمایتی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و از نوع کاربردی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مشاهده نظام مند و مصاحبه با معلمان گردآوری شد. یافته ها نشان داد که فعالیت های گروهی، پروژه های مشترک و تعامل های هدایت شده دانش آموزان با یکدیگر و با معلم، به طور معناداری سطح همدلی، همکاری و روابط دوستانه را افزایش می دهد. نقش معلم در هدایت تعاملات کلاس و ایجاد محیط حمایتگر و همدلانه، تعیین کننده است و معلمانی که رفتارهای خود را با اصول روان شناسی اجتماعی و هیجانی هماهنگ می کنند، توانسته اند کلاس هایی با جو عاطفی مثبت ایجاد کنند. همچنین مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی و مسئولیت های اجتماعی موجب تقویت مهارت های همدلی و دوستی، حس تعلق به گروه و کاهش تعارض های بین فردی می شود. این پژوهش تاکید می کند که تقویت روحیه همدلی و دوستی، نتیجه تعامل میان فعالیت های آموزشی، رفتار معلم و مشارکت فعال دانش آموزان است و ایجاد چنین محیطی برای رشد اجتماعی، اخلاقی و تحصیلی دانش آموزان ضروری است. یافته ها نشان می دهد که پرورش همدلی و دوستی نه تنها موجب ارتقای کیفیت روابط انسانی در کلاس می شود، بلکه به رشد انگیزش یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان نیز کمک می کند.

کلیدواژه ها:

همدلی ، دوستی ، فعالیت گروهی ، مشارکت دانش آموز ، رفتار معلم ، روابط اجتماعی ، محیط حمایتی