اثربخشی آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در سال های اخیر، توجه به مهارت های هیجانی–اجتماعی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی دانش آموزان افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر مبنای چارچوب نظری یادگیری اجتماعی–هیجانی اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق ابزارهای استاندارد سنجش مهارت های هیجانی–اجتماعی و شاخص های عملکرد تحصیلی گردآوری شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی تاثیر معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. به طور خاص، مهارت هایی نظیر خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های ارتباطی نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود تعاملات آموزشی و ارتقای پیشرفت درسی ایفا می کنند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که دانش آموزانی که در برنامه های آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی شرکت کرده اند، از سطح بالاتری از تمرکز، مدیریت استرس و سازگاری با محیط آموزشی برخوردارند که این امر به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر عملکرد تحصیلی آنان اثرگذار بوده است. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت ادغام نظام مند آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی در برنامه های درسی مدارس تاکید دارد و می تواند مبنایی علمی برای سیاست گذاری های آموزشی و مداخلات مشاوره ای در نظام آموزش وپرورش فراهم آورد

کلیدواژه ها:

مهارت های هیجانی–اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری اجتماعی–هیجانی ، آموزش مدرسه ای