نقش مربی پرورشی در شناسایی و حمایت از دانش آموزان دارای ظرفیت رهبری

رهبری یکی از مهارت های کلیدی قرن بیست ویکم محسوب می شود که پرورش آن از سنین مدرسه می تواند نقش تعیین کننده ای در تربیت نیروی انسانی کارآمد، مسئولیت پذیر و اثرگذار در جامعه داشته باشد. در این میان، مربی پرورشی به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام تربیتی مدرسه، جایگاهی ویژه در شناسایی و هدایت دانش آموزان دارای ظرفیت رهبری دارد. هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش مربی پرورشی در شناسایی ویژگی های رهبری دانش آموزان و بررسی شیوه های حمایت تربیتی، عاطفی و آموزشی از آنان است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مربیان پرورشی، از طریق مشاهده مستمر رفتار دانش آموزان، مشارکت دهی آنان در فعالیت های گروهی، ایجاد فرصت های مسئولیت پذیری و تعامل موثر با خانواده و معلمان، می توانند نقش مهمی در شناسایی استعدادهای رهبری ایفا کنند. همچنین، حمایت های هدفمند مربی پرورشی، از جمله تقویت اعتمادبه نفس، آموزش مهارت های ارتباطی، حل مسئله و تصمیم گیری، زمینه شکوفایی این ظرفیت ها را فراهم می سازد.نتایج پژوهش حاکی از آن است که بی توجهی به نقش مربی پرورشی در این حوزه، می تواند به هدررفت استعدادهای بالقوه دانش آموزان منجر شود. ازاین رو، برنامه ریزی نظام مند برای توانمندسازی مربیان پرورشی و تعریف چارچوب های مشخص برای شناسایی و حمایت از دانش آموزان دارای ظرفیت رهبری، ضرورتی اجتناب ناپذیر در نظام آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، رهبری دانش آموزی ، شناسایی استعداد ، حمایت تربیتی ، مدرسه