تحلیل رابطه بین نگرش به یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی دانش آموزان، تنها محصول مستقیم هوش و توانایی های شناختی نیست، بلکه تا حد زیادی تحت تاثیر عوامل نگرشی و روان شناختی قرار دارد. این مقاله به تحلیل رابطه میان نگرش به یادگیری مجموعه ای از باورها، احساسات و تمایلات نسبت به فرآیند یادگیری و موفقیت تحصیلی می پردازد. با بررسی مبانی نظری و شواهد تجربی، استدلال می شود که نگرش مثبت (شامل باور به ارزش یادگیری، لذت از آن و اعتماد به توانایی خود) از طریق تقویت انگیزش درونی، تسهیل به کارگیری راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و افزایش تاب آوری در برابر چالش ها، به طور معناداری عملکرد و پیامدهای تحصیلی را بهبود می بخشد. در نهایت، بر لزوم توجه نظام مند نظام های آموزشی به پرورش نگرش های مثبت، در کنار آموزش محتوای درسی، به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

موفقیت تحصیلی ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری ، خودتنظیمی