بررسی رابطه بین محیط کلاس درس مشارکتی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه چهارم ابتداییی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین محیط کلاس درس مشارکتی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی انجام شده است. با توجه به نقش اساسی تعاملات اجتماعی در شکل گیری شخصیت و یادگیری دانش آموزان، محیط های یادگیری مشارکتی به عنوان بستری موثر برای تقویت مهارت های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس دولتی بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محیط کلاس درس مشارکتی و پرسشنامه مهارت های اجتماعی استفاده گردید که روایی و پایایی آن ها تایید شده است. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی، از جمله ضریب همبستگی پیرسون، مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد بین محیط کلاس درس مشارکتی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، هرچه میزان مشارکت، تعامل، همکاری و حمایت متقابل در کلاس درس افزایش یابد، مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، همکاری با دیگران، مسئولیت پذیری و همدلی در دانش آموزان تقویت می شود. یافته های این پژوهش بر اهمیت طراحی و اجرای فعالیت های مشارکتی در کلاس درس تاکید دارد و می تواند راهنمایی موثر برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و مسئولان نظام آموزشی در جهت ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

محیط کلاس درس مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، پایه چهارم ، یادگیری مشارکتی.