آینده ی معلمان در عصر هوش مصنوعی، چالش ها و مزایا

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییراتی بنیادین مواجه ساخته است و نقش معلمان را از شکل سنتی به الگوهای نوین یاددهی–یادگیری سوق داده است. عصر هوش مصنوعی با ایجاد ابزارهای هوشمند آموزشی، امکان شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و پشتیبانی از فرایند تدریس را فراهم کرده و در عین حال چالش های حرفه ای، اخلاقی و هویتی جدیدی را برای معلمان به همراه آورده است. هدف این پژوهش بررسی آینده حرفه معلمی در بستر گسترش هوش مصنوعی و تبیین مهم ترین مزایا و چالش های ناشی از آن در نظام آموزشی است. این مطالعه با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به واکاوی پیامدهای آموزشی، تربیتی و حرفه ای هوش مصنوعی بر نقش ها، شایستگی ها و مسئولیت های معلمان می پردازد. یافته های نظری پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با کاهش بار وظایف تکراری، ارتقای کیفیت بازخورد آموزشی و تقویت تصمیم گیری آموزشی، فرصت های نوینی برای توانمندسازی معلمان فراهم آورد. در مقابل، چالش هایی نظیر کاهش تعامل انسانی، نگرانی های اخلاقی، شکاف مهارتی، وابستگی فناورانه و تهدید هویت حرفه ای معلمان نیز مطرح است. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازتعریف نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، طراح تجربه های آموزشی و راهبر تربیتی تاکید دارد. همچنین لزوم بازنگری در برنامه های تربیت معلم، توسعه شایستگی های فناورانه و توجه به ابعاد انسانی و اخلاقی آموزش در عصر هوش مصنوعی برجسته می شود. این مقاله می تواند مبنایی نظری برای سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت در مواجهه آگاهانه با آینده آموزش فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده معلمان ، نقش معلم ، چالش های آموزشی ، فناوری های نوین آموزشی