یکپارچه سازی مهارت های هوش هیجانی در تدریس دروس مختلف

امروزه نظام های آموزشی پیشرو، علاوه بر تمرکز بر انتقال دانش، بر پرورش قابلیت های همه جانبه دانش آموزان تاکید دارند. یکپارچه سازی مهارت های هوش هیجانی در تدریس دروس مختلف، به عنوان یک راهبرد نوین، به دنبال تلفیق آموزش های شناختی و هیجانی-اجتماعی در بستر برنامه درسی است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به تبیین ضرورت، چرایی و چگونگی این ادغام می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش هیجانی (شامل مهارت هایی مانند خودآگاهی، مدیریت عواطف، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) بستری ضروری برای یادگیری عمیق تر، ایجاد انگیزه درونی و بهبود عملکرد تحصیلی فراهم می کند.در این راستا، مقاله راهکارهای عملی برای تلفیق این مهارت ها در محتوای دروس گوناگون (از علوم انسانی گرفته تا علوم پایه و فنی) ارائه می دهد. به عنوان مثال، استفاده از موقعیت های تاریخی برای تقویت همدلی، به کارگیری فعالیت های گروهی در علوم برای تقویت مدیریت تعارض و همکاری، یا طراحی مسائل ریاضی که پایداری و مدیریت ناکامی را تمرین می دهند. نقش معلم به عنوان الگو، تسهیل گر و طراحی کننده محیط یادگیری امن و حمایتگر، محوری تلقی می شود.نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که یکپارچه سازی هوش هیجانی، آموزش را از حالت تک بعدی خارج کرده و به فرآیندی تبدیل می کند که به طور همزمان به رشد عقلانی و هیجانی-اجتماعی فراگیران می انجامد. این رویکرد نه تنها بر افزایش تاب آوری، بهبود روابط و سلامت روان دانش آموزان تاثیر می گذارد، بلکه با ایجاد فضایی مثبت و مشارکتی، اثربخشی تدریس و کیفیت یادگیری را در تمامی دروس به صورت معناداری ارتقا می بخشد. اجرای موفق این ایده نیازمند آموزش معلمان، بازنگری در طرح های درس و حمایت نهادهای آموزشی است.