بررسی نقش فضای مدرسه و روابط مشترک کلاسی بر مشارکت گروهی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش فضای مدرسه و روابط مشترک کلاسی در مشارکت گروهی دانش آموزان بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و در آن مجموعه ای از مقالات پژوهشی، مقالات کنفرانسی و منابع علمی مرتبط با یادگیری مشارکتی، فضای مدرسه و روابط کلاسی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. در بخش یافته ها، نتایج نشان داد که فضای فیزیکی مدرسه، روابط انسانی کلاس، روش های تدریس فعال و فعالیت های عملی و پروژه محور، تاثیر معناداری بر میزان و کیفیت مشارکت گروهی دانش آموزان دارند. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که فضای اجتماعی مدرسه و فرهنگ حاکم بر آن، نقش مهمی در پرورش تفکر جمعی و تعاملات گروهی ایفا می کند. در بخش نتیجه گیری، با مقایسه یافته های پژوهش با نتایج تحقیقات پیشین، مشخص شد که مشارکت گروهی دانش آموزان حاصل تعامل هم زمان عوامل فیزیکی، اجتماعی و آموزشی است و توجه به هر یک از این مولفه ها می تواند به بهبود فرآیند یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی منجر شود. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان گفت که توجه یکپارچه به فضای مدرسه و روابط مشترک کلاسی، زمینه ساز یادگیری فعال و مشارکت موثر دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

فضای مدرسه ، روابط کلاسی ، مشارکت گروهی ، یادگیری مشارکتی