نقش آموزگار ابتدایی در تقویت مهارت های یادگیری میان فرهنگی و نگرش مثبت نسبت به تنوع فرهنگی

در دنیای امروز، تنوع فرهنگی و تعامل میان گروه های مختلف اجتماعی به یکی از مهم ترین مولفه های رشد اجتماعی و تربیتی کودکان تبدیل شده است. مدارس ابتدایی به عنوان نخستین محیط رسمی آموزشی، نقش ویژه ای در شکل دهی نگرش ها و مهارت های میان فرهنگی دانش آموزان دارند و آموزگاران ابتدایی به عنوان عاملان اصلی این فرآیند، مسئولیت سنگینی در پرورش نگرش مثبت نسبت به تفاوت ها و تنوع فرهنگی بر عهده دارند. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزگار ابتدایی در تقویت مهارت های یادگیری میان فرهنگی و نگرش مثبت نسبت به تنوع فرهنگی، به روش تحلیلی کیفی و کتابخانه ای انجام شد و منابع و مطالعات مرتبط با یادگیری میان فرهنگی، آموزش تنوع فرهنگی و پرورش مهارت های اجتماعی و رفتاری کودکان مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که آموزگار ابتدایی با ایجاد محیط کلاس مشارکتی و احترام آمیز، طراحی فعالیت های گروهی و خلاقانه، استفاده از داستان ها و منابع فرهنگی متنوع، بهره گیری از فناوری های آموزشی و ارائه موقعیت های بازتاب و تامل، می تواند مهارت های میان فرهنگی و نگرش مثبت نسبت به تفاوت ها را در دانش آموزان تقویت کند. همچنین، الگوی رفتاری و نگرشی آموزگار نقش تعیین کننده ای در تثبیت مهارت ها و نگرش ها دارد و کودکان از طریق مشاهده و تجربه، رفتارهای میان فرهنگی را یاد می گیرند و نهادینه می کنند. این پژوهش نشان می دهد که آموزگار ابتدایی نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه عامل اصلی شکل دهی نگرش ها، ارزش ها و مهارت های میان فرهنگی است و توجه ویژه به توانمندسازی او در آموزش میان فرهنگی می تواند پایه ای محکم برای توسعه اجتماعی، فرهنگی و شهروندی جهانی کودکان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزگار ابتدایی ، یادگیری میان فرهنگی ، نگرش مثبت ، تنوع فرهنگی ، مهارت های اجتماعی.