تاثیر بازخورد مستمر آموزشی بر بهبود عملکرد تحصیلی

بازخورد مستمر آموزشی، به عنوان موتور محرکه و سکان هدایتگر فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی انکارناپذیر در ارتقای کیفی عملکرد تحصیلی ایفا می نماید. این سازوکار تعاملی و پویا، که در تقابل با الگوهای ایستا و مقطعی بازخورد قرار می گیرد، با فراهم آوردن اطلاعات هدفمند، به موقع و عمل گرا درباره شکاف بین سطح عملکرد فعلی و مطلوب، به یادگیرنده امکان می دهد تا با بازاندیشی در راهبردها، تصحیح خطاها و تثبیت موفقیت ها، مسیر پیشرفت خویش را هموار سازد. پژوهش حاضر، با رویکردی تحلیلی-ترکیبی و با تکیه بر ادبیات گسترده و شواهد پژوهشی معتبر، به واکاوی ابعاد نظری و عملی تاثیر بازخورد مستمر بر بهبود عملکرد تحصیلی می پردازد. یافته ها گواه آن است که بازخورد موثر و مستمر، با تقویت فراشناخت، افزایش خودتنظیمی، پرورش انگیزش درونی، کاهش ابهام و ایجاد حس خودکارآمدی، نه تنها بر حوزه شناختی (یادگیری محتوایی)، بلکه بر حوزه عاطفی-انگیزشی یادگیرندگان تاثیر ژرف می گذارد و آنان را از وضعیت انفعالی به کنشگرانی فعال در فرآیند یادگیری تبدیل می کند. با این حال، طراحی و اجرای نظام بازخورد مستمر با چالش هایی جدی چون حجم بالای کاری معلمان، کیفیت نابرابر بازخوردها، مقاومت فرهنگی در برابر نقدپذیری، ضعف مهارتی در ارائه بازخورد سازنده و نبود زیرساخت های زمانی و فنی مواجه است. غلبه بر این چالش ها مستلزم اتخاذ راهکارهای نظام مندی چون آموزش حرفه ای معلمان، توسعه فرهنگ بازخورد در کلاس، استفاده از فناوری های تسهیل گر، طراحی مدل های مشارکتی بازخورد و تمرکز بر کیفیت به جای کمیت است. در نهایت، استقرار یک فرهنگ موثر بازخورد مستمر، نیازمند تحولی پارادایمی است که در آن، بازخورد نه به عنوان یک رویداد جانبی، بلکه به مثابه خون حیات بخش و جاری در کالبد برنامه درسی تلقی گردد.

کلیدواژه ها:

بازخورد مستمر آموزشی ، بهبود عملکرد تحصیلی ، خودتنظیمی یادگیری ، فراشناخت ، بازخورد سازنده ، ارزیابی تکوینی ، تعامل آموزشی.