شناسایی عوامل موثر بر مقاومت معلمان در برابر تغییر در نوآوری های آموزشی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر مقاومت معلمان در برابر تغییر در نوآوری های آموزشی انجام شده است. نظام های آموزشی برای پاسخگویی به تحولات سریع اجتماعی، فناورانه و تربیتی، نیازمند اجرای نوآوری های مستمر هستند. با این حال، موفقیت این نوآوری ها تا حد زیادی به پذیرش و اجرای موثر آن ها توسط معلمان وابسته است. مقاومت معلمان در برابر تغییر، به عنوان یک مانع مهم، می تواند منجر به شکست نوآوری های ارزشمند، اتلاف منابع و تثبیت روش های ناکارآمد شود. این پژوهش با روش توصیفی-تالیفی و با تحلیل نظام مند منابع کتابخانه ای و پژوهش های پیشین در حوزه مدیریت تغییر، روان شناسی سازمانی و تربیت معلم انجام شده است. یافته ها نشان داد که مقاومت معلمان در برابر نوآوری های آموزشی، پدیده ای چندبعدی و تحت تاثیر عوامل پیچیده در سطوح فردی، سازمانی و فراسازمانی است. عوامل فردی شامل ترس از شکست، فقدان خودکارآمدی، عادت به روش های سنتی، ترس از افزایش بارکاری و نگرانی در مورد از دست دادن موقعیت است. عوامل سازمانی دربرگیرنده سبک رهبری نامناسب مدیران، فقدان ارتباطات شفاف، نبود مشارکت معلمان در طراحی تغییر، کمبود منابع و حمایت، فرهنگ سازمانی مقاوم در برابر تغییر و نظام ارزشیابی ناکارآمد است. عوامل فراسازمانی نیز شامل فشارهای سیاسی ناپایدار، انتظارات متناقض جامعه و والدین، و محدودیت های ساختاری نظام گسترده آموزش و پرورش می باشد. درک این عوامل و تعامل آن ها، کلید طراحی راهبردهای کاهش مقاومت است. در پایان، بر اساس یافته ها، راهکارهایی برای مدیران آموزشی و سیاست گذاران به منظور تسهیل پذیرش تغییر و همراه کردن معلمان با جریان نوآوری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مقاومت در برابر تغییر ، نوآوری آموزشی ، معلمان ، مدیریت تغییر ، عوامل فردی و سازمانی ، پذیرش نوآوری