تحلیل تاثیر روش های تدریس مسئله محور و انگیزش درونی و بیرونی بر عملکرد تحصیلی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تدریس مسئله محور و انگیزش درونی و بیرونی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان بود. برای دستیابی به این هدف، از روش تحقیق مروری استفاده شد که در آن داده های پژوهش های معتبر داخلی تحلیل و تفسیر گردید. یافته های تحقیق نشان دادند که روش های تدریس مسئله محور با افزایش درگیری شناختی، تفکر تحلیلی و مشارکت گروهی دانش آموزان، موجب ارتقای عملکرد تحصیلی می شوند. همچنین انگیزش درونی، نقش موثر و پایدارتری نسبت به انگیزش بیرونی در فرایند یادگیری دارد و ارتباط مستقیم با کیفیت یادگیری و عمق فهم مطالب دارد. علاوه بر آن، محیط آموزشی به عنوان عامل میانجی میان روش تدریس و انگیزش عمل می کند و طراحی فضاهای مشارکتی و انگیزشی می تواند اثربخشی این عوامل را افزایش دهد. نتیجه گیری کلی پژوهش بیانگر آن است که ترکیب تدریس مسئله محور با تقویت انگیزش درونی و طراحی محیط آموزشی مناسب، بهترین بستر برای تحقق یادگیری موثر و بهبود عملکرد تحصیلی است. این رویکرد با نظریه های یادگیری سازنده گرایی و خودتعیین گری هم خوانی دارد و می تواند مبنایی برای تحول در نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس مسئله محور ، انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، عملکرد تحصیلی