هوش بالا، نمرات پایین: پدیده دانش آموزان "دیرآموز تیزهوش"

چکیدهیکی از پیچیده ترین و اغلب نادیده گرفته شده ترین گروه ها در نظام آموزشی، دانش آموزانی هستند که همزمان دارای بهره هوشی بسیار بالا (تیزهوشی) و ناتوانی های یادگیری خاص (LD) هستند. این گروه که در ادبیات تخصصی با عنوان «استثنایی مضاعف» (۲e) شناخته می شوند، اغلب قربانی سوءتفاهم های آموزشی شده و به عنوان دانش آموزانی «تنبل»، «بی انگیزه» یا «دیرآموز» برچسب می خورند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و آسیب شناسانه، به بررسی شکاف عمیق میان پتانسیل شناختی و عملکرد تحصیلی این دانش آموزان می پردازد. هدف اصلی، واکاوی علل عصب شناختی، چالش های تشخیص افتراقی، و ارائه راهکارهای آموزشی متناسب با نیازهای منحصربه فرد آنان است. با استناد به منابع معتبر فارسی و پژوهش های اخیر، نشان داده می شود که چگونه سیستم آموزشی سنتی با تمرکز بر ضعف ها به جای قوت ها، موجب هدررفت سرمایه های انسانی و بروز آسیب های روانی جدی در این کودکان می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: استثنایی مضاعف (۲e) ، تیزهوشان با ناتوانی یادگیری ، شکاف عملکردی ، نابرابری شناختی ، هوش کلامی ، نقص کارکردهای اجرایی ، آموزش ویژه.