انقلاب ساکت ها: طراحی کلاس درس برای شکوفایی درون گراها در عصر “مشارکت اجباری”

چکیدهنظام های آموزشی مدرن در دهه های اخیر، تحت تاثیر پارادایم «یادگیری اجتماعی» و «مهارت های قرن ۲۱»، به سمت ستایش بی چون وهوای برون گرایی حرکت کرده اند. این رویکرد که در آن «دانش آموز ایده آل» فردی خوش سخن، اجتماعی و دائما فعال در کارهای گروهی تعریف می شود، منجر به شکل گیری پدیده ای به نام «تبعیض علیه سکوت» شده است. این مقاله با هدف نقد ساختارهای آموزشی فعلی که ناخواسته نیمی از جمعیت کلاس (درون گراها) را در حاشیه قرار می دهند، تدوین شده است. با بهره گیری از یافته های علوم اعصاب و روان شناسی تفاوت های فردی، استدلال می شود که سکوت در کلاس درس لزوما به معنای عدم مشارکت یا ناتوانی نیست، بلکه می تواند نشانه ای از پردازش عمیق اطلاعات باشد. مقاله پیش رو در هشت بخش مجزا، ضمن واکاوی ریشه های بیولوژیک درون گرایی، به نقد روش های تدریس مبتنی بر “مشارکت اجباری شفاهی” و محیط های فیزیکی “بدون دیوار” (Open Plan) می پردازد و راهکارهایی عملی برای بازطراحی پداگوژی، محیط و سیستم های ارزشیابی ارائه می دهد تا اکوسیستمی متعادل برای شکوفایی تمام تیپ های شخصیتی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: درون گرایی ، برون گرایی ، طراحی آموزشی فراگیر ، مشارکت کلاسی ، عدالت آموزشی ، روان شناسی تفاوت های فردی ، معماری مدرسه ، سنجش جایگزین.