کارآفرینی اجتماعی در مدرسه: گذار از "کاردستی ساختن" به "حل مشکلات محلی

چکیدهدر نظام های آموزشی سنتی، مفهوم کارآفرینی دانش آموزی غالبا به برگزاری “بازارچه های خیریه” یا فروش کاردستی های تزئینی تقلیل یافته است؛ رویدادهایی که اگرچه شور و هیجان مقطعی ایجاد می کنند، اما در توسعه مهارت های بنیادین حل مسئله، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری مدنی ناتوان اند. این مقاله با نقد رویکرد “کاردستی محور” که مبتنی بر تولید اشیاء بدون تقاضا و شبیه سازی ناقص بازار است، به تبیین پارادایم نوین “کارآفرینی اجتماعی” در مدارس می پردازد. در این رویکرد، مدرسه از یک جزیره ایزوله به یک آزمایشگاه اجتماعی تبدیل می شود که در آن دانش آموزان نه به عنوان فروشندگان خرد، بلکه به عنوان “تغییرآفرینان” (Changemakers) به شناسایی و حل معضلات واقعی محله و زیست بوم خود می پردازند. این پژوهش تفصیلی در هشت بخش مجزا، ضمن بررسی مبانی نظری و تربیتی کارآفرینی اجتماعی، نقشه راهی عملیاتی برای گذار از پروژه های صوری به مداخلات معنادار اجتماعی ارائه می دهد و نشان می دهد که چگونه ادغام “یادگیری خدمت محور” (Service-Learning) با تفکر طراحی، می تواند منجر به تربیت شهروندانی دغدغه مند و توانمند در اقتصاد قرن بیست و یکم شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کارآفرینی اجتماعی ، یادگیری پروژه محور ، مسئولیت اجتماعی مدارس ، حل مسئله بومی ، تفکر طراحی ، نوآوری آموزشی ، اقتصاد مدرسه ، شهروندی فعال.