کلاس درس بدون پلیس: تبدیل چالش تقلب با هوش مصنوعی به فرصت سنجش خلاقیت

چکیدهظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) و هوش مصنوعی مولد، پارادایم های سنتی آموزش و سنجش را با بحرانی وجودی مواجه کرده است. رویکرد نخستین و غریزی بسیاری از نظام های آموزشی، اتخاذ موضعی پلیسی و نظارتی بوده است: استفاده از ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی، ممنوعیت استفاده از ابزارها و بازگشت به آزمون های کاغذی در سالن های قرنطینه شده. این مقاله با نقد رویکرد «پلیس مآبانه» که منجر به ایجاد فضای بی اعتمادی و جنگ موش و گربه میان معلم و دانش آموز می شود، استدلال می کند که مبارزه با فناوری نه تنها محکوم به شکست است، بلکه فرصت های طلایی برای بازتعریف «یادگیری» را می سوزاند. پژوهش حاضر در ۸ بخش مجزا، راهکارهایی را برای عبور از فرهنگ مچ گیری به سمت فرهنگ سنجش خلاقیت و تفکر انتقادی ارائه می دهد. تمرکز اصلی بر طراحی تکالیف «غیرقابل گوگل کردن»، اهمیت دادن به فرآیند به جای فرآورده، ادغام هوش مصنوعی به عنوان یک همکار در فرآیند یادگیری، و احیای روش های سنجش شفاهی و پروژه محور است. هدف نهایی، تربیت دانش آموزانی است که به جای رقابت با هوش مصنوعی، مهارت هایی را کسب کنند که ماشین ها قادر به تقلید آن نیستند: قضاوت اخلاقی، خلاقیت اصیل و تفکر سیستمی.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، تقلب تحصیلی ، سنجش فرآیند-محور ، سواد هوش مصنوعی ، طراحی آموزشی ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، سنجش اصیل.